Pitaya

Hylocereus undatus of pitaya is een cactus waarvan vooral de vrucht, pitaya of drakenvrucht, gekend is. Het is slechts een van de verschillende cactussoorten die pitaya produceren. De vrucht van Hylocereus undatus heeft een felroze schil en wit vruchtvlees.

Deze cactus groeit als klimplant, kruiper of hangplant, naargelang de omgeving. Hij kan in bomen klimmen dankzij de luchtwortels die aan de stengels verschijnen.

Het is een nachtbloeier met heel grote, gele, geurende bloemen van 30 cm lang en 15 cm in diameter. De bloemen zijn de grootste bloemen onder de cactussen op een groen stammetje.

Deze cactus is een snelle groeier en heel gemakkelijk te kweken. Hij wordt vrij lang en de bloei is zeker de moeite waard. Het voornaamste probleem met deze plant is de omvang: hij wordt snel veel te groot om binnenshuis te kweken.

Je zal hem wel al vaker gezien hebben in het tuincentrum: omdat hij zo makkelijk te kweken is en snel groeit wordt hij gebruikt als basis voor het enten van chlorofylloze cactussen, zoals bvb de neonkleurige Gymnocalycium. Je weet wel, die gele, knalroze of oranje bolvormige cactussen.

Beschrijving:

Hylocereus undatus produceert talloze stengels die 6-12 m lang kunnen worden. De stengels zijn driezijdig en produceren luchtwortels waarmee ze bomen kunnen beklimmen. De ribben zijn meestal gegolfd en dragen heel kleine stekels. De plant vertakt gemakkelijk.

De geel en witte bloem verschijnt enkel ‘s nachts plaats en elke bloem bloeit slechts een paar uren. Maar een goed gevestigd exemplaar zal meerdere dagen talloze bloemen produceren. De bloem is de grootste bloem van alle cactussen: tot 35 cm lang en 25 cm in diameter. De bloem ruikt heel sterk met een geur die op vanille lijkt. Deze plant is niet zelfbestuivend en wordt in het wild bestoven door vleermuizen en nachtvlinders.

De vrucht heeft een felroze schil en bladachtige schubben die eindigen in een groene punt. Het vruchtvlees is wit en gevuld met kleine zwarte zaden. Zij kan tot 700 g wegen, is 6-12 cm lang en 4-9 cm breed. De smaak is fris maar vrij flets in vergelijking met andere drankenvrucht soorten. Pitaya wordt in Europa vooral eind december in de supermarkten aangeboden.

Nomenclatuur:

Gemene namen:

Pitaya, Pitahaya, Drakenvrucht

Synoniem:

Cereus undatus

Etymologie:

Hylocereus: van het Grieks hyle (bos) en het Latijns cereus (kaars)
Undatus: van het Latijns unda (gegolfd)

Hylocereus undatus plant

Oorsprong:

Men kent de exacte oorsprong niet maar de plant groeit in het wild in centraal Amerika, tropisch Zuid-Amerika en Azië

Habitat:

Lithofyt en hemi-epifyt. Groeit in droge gebieden, in bossen.



Vorstbestendigheid:

USDA zone 10-11, -1 °C

Verzorging:

 

Bodem:

Niet veeleisend

Standplaats:

Liefst volle zon, kan gedijen in halfschaduw.

Water:

Begiet regelmatig: in tegenstelling tot de meeste cactussen houdt hij meer van water en staat hij zelfs liever een beetje nat dan droog.

Kunstmest:

Bemest in de lente wanneer de groei herneemt en op het einde van de zomer met trage korrelmest.

Verpotten:

Wanneer de pot te klein wordt.

Snoeien:

Omdat hij zo hard groeit zal het binnenshuis nodig zijn om hem regelmatig te snoeien. De afgeknipte stengels kunnen gestekt worden.

Hylocereus undatus bloem

Vermeerdering:

Zaaien en stekken.

De zaden kan je gewoon uit een drakenvrucht halen (meestal zijn ze beschikbaar rond de eindejaarsfeesten). Een stek kan je vinden door de geënte Gymnocalycium er af te snijden.

Zaaihandleiding:

  • zaai in een zandige, luchtige en vochtige mix
  • bedek de zaden lichtjes met substraat en plaats de pot in een zonnige plaats
  • dek de pot af zodat de vochtigheid bewaard blijft
  • 25 °C
  • kiemduur: 5-180 dagen
  • verspeen de zaailingen heel voorzichtig met een pincet waarmee je hen uit het substraat tilt

Stekken:

  • snij stengelstekken van 10-15 cm
  • laat de stekken een paar dagen tot een paar weken drogen op een droge, zonnige of lichte plaats
  • plant de stekken in droog substraat en geef geen water voor er wortels verschijnen